|
17 Temmuz 2008 PERŞEMBE |
Resmî Gazete |
Sayı : 26939 |
|
YÖNETMELİK |
Çevre ve Orman Bakanlığından:
ÇEVRESEL ETKİ DEĞERLENDİRMESİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Çevresel
Etki Değerlendirmesi sürecinde uyulacak idari ve teknik usul ve
esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik;
a) Çevresel Etki Değerlendirmesi kapsamına giren
projelerin işletme öncesi, işletme sırası ve işletme sonrası
dönemde izlenmesi ve denetlenmesini,
b) Çevresel Etki Değerlendirmesi Başvuru Dosyası,
Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu ile Proje Tanıtım
Dosyasının hangi tür projeler için isteneceği ve içereceği
konuları,
c) Çevresel Etki Değerlendirmesi sürecinde uyulacak
idari ve teknik usul ve esasları,
ç) Çevresel Etki Değerlendirmesi için Kapsam Belirleme
ve İnceleme Değerlendirme Komisyonunun oluşturulması ile ilgili
çalışmaları,
d) Çevresel Etki Değerlendirmesi sisteminin, çevre
yönetiminde etkin ve yaygın biçimde uygulanabilmesi ve kurumsal
yapısının güçlendirilmesi için gerekli eğitim çalışmalarını,
kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre
Kanununun 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
b) Çevre: Canlıların hayatları boyunca ilişkilerini
sürdürdükleri ve karşılıklı olarak etkileşim içinde bulundukları
biyolojik, fiziksel, sosyal, ekonomik ve kültürel ortamı,
c) Çevresel etki değerlendirmesi (ÇED):
Gerçekleştirilmesi planlanan projelerin çevreye olabilecek
olumlu ve olumsuz etkilerinin belirlenmesinde, olumsuz yöndeki
etkilerin önlenmesi ya da çevreye zarar vermeyecek ölçüde en aza
indirilmesi için alınacak önlemlerin, seçilen yer ile teknoloji
alternatiflerinin belirlenerek değerlendirilmesinde ve
projelerin uygulanmasının izlenmesi ve kontrolünde sürdürülecek
çalışmaları,
ç) Çevresel etki değerlendirmesi başvuru dosyası: Bu
Yönetmeliğin EK-III’ünde yer alan Genel Formatı esas alınarak
hazırlanan dosyayı,
d) Çevresel etki değerlendirmesi genel formatı:
Gerçekleştirilmesi planlanan, bu Yönetmeliğin EK-I listesinde
yer alan projelerin özelliklerini, yerini, olası etkilerini ve
öngörülen önlemleri içeren, projeyi genel boyutları ile tanıtan
Çevresel Etki Değerlendirmesi başvuru dosyası hazırlanması
sırasında esas alınacak bu Yönetmeliğin EK-III’ündeki genel
formatı,
e) Çevresel etki değerlendirmesi raporu: Bu Yönetmeliğin
EK-I listesinde yer alan veya Bakanlıkça "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gereklidir" kararı verilen bir proje için
belirlenen özel formata göre hazırlanacak raporu,
f) Çevresel etki değerlendirmesi raporu özel formatı:
Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunun hazırlanmasında esas
alınmak üzere; Kapsam belirleme ve İnceleme Değerlendirme
Komisyonu tarafından projenin önemli çevresel boyutları göz
önüne alınmak suretiyle bu Yönetmeliğin EK-III’ündeki proje
tanıtım genel formatında belirtilen ana başlıklar altında ele
alınması gereken konuları tanımlayan formatı,
g) Çevresel etki değerlendirmesi gerekli değildir
kararı: Seçme eleme kriterlerine tabi projelerin önemli çevresel
etkilerinin olmadığı ve Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu
hazırlanmasına gerek bulunmadığını belirten Bakanlık kararını,
ğ) Çevresel etki değerlendirmesi gereklidir kararı:
Seçme eleme kriterlerine tabi projelerin çevresel etkilerinin
daha detaylı incelenmesi ve Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu
hazırlanmasının gerektiğini belirten Bakanlık kararını,
h) Çevresel etki değerlendirmesi olumlu kararı: Çevresel
Etki Değerlendirmesi Raporu hakkında Kapsam Belirleme ve
İnceleme Değerlendirme Komisyonunca yapılan değerlendirmeler
dikkate alınarak, projenin çevre üzerindeki olumsuz etkilerinin,
alınacak önlemler sonucu ilgili mevzuat ve bilimsel esaslara
göre kabul edilebilir düzeylerde olduğunun saptanması üzerine
gerçekleşmesinde sakınca görülmediğini belirten Bakanlık
kararını,
ı) Çevresel etki değerlendirmesi olumsuz kararı:
Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu hakkında Kapsam Belirleme
ve İnceleme Değerlendirme Komisyonunca yapılan değerlendirmeler
dikkate alınarak, projenin çevre üzerindeki olumsuz etkileri
nedeniyle uygulanmasında sakınca görüldüğünü belirten Bakanlık
kararını,
i) Çevresel etki değerlendirmesi süreci:
Gerçekleştirilmesi planlanan projenin çevresel etki
değerlendirmesinin yapılması için bu Yönetmeliğin 8 inci ve 16
ncı maddelerinde belirtilen başvuru ile başlayan ve işletme
sonrası çalışmaların uygun hale geldiğinin belirlenmesi ile sona
eren süreci,
j) Duyarlı yöreler: Çevresel etkilere karşı biyolojik,
fiziksel, ekonomik, sosyal ve kültürel nitelikli özellikleri ile
duyarlı olan veya mevcut kirlilik yükü çevre ve halk sağlığını
bozucu düzeylere ulaştığı belirlenen yörelerle, ülkemiz mevzuatı
ve taraf olduğumuz uluslararası sözleşmeler uyarınca korunması
gerekli görülen bu Yönetmeliğin EK-V’inde yer alan alanları,
k) Etki: Bir projenin hazırlık, inşaat ve işletme
sırasında ya da işletme sonrasında, çevre unsurlarında doğrudan
ya da dolaylı olarak, kısa veya uzun dönemde, geçici ya da
kalıcı, olumlu ya da olumsuz yönde ortaya çıkması olası
değişiklikleri,
l) Etki alanı: Gerçekleştirilmesi planlanan bir projenin
işletme öncesi, işletme sırası ve işletme sonrasında çevre
unsurları olarak olumlu veya olumsuz yönde etkilediği alanı,
m) Halk: Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, Türkiye’de
ikamet eden yabancılar ile ulusal mevzuat çerçevesinde bir veya
daha fazla tüzel kişi veya bu tüzel kişilerin birlik,
organizasyon veya grupları,
n) Halkın katılımı toplantısı: Kapsam ve özel format
belirleme toplantısından önce halkı proje hakkında
bilgilendirmek, projeye ilişkin görüş ve önerilerini almak üzere
yapılan toplantı,
o) İlgili halk: Gerçekleştirilmesi planlanan projeden
etkilenen veya etkilenmesi muhtemel olan halk,
ö) İzleme ve kontrol: "Çevresel Etki Değerlendirmesi
Gerekli Değildir" veya "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu"
kararı alındıktan sonra, projenin inşaat, işletme ve işletme
sonrası aşamalarında, kararın verilmesine esas teşkil eden
şartlar doğrultusunda ve çevre değerlerini olumsuz etkilemeyecek
biçimde yürütülmesinin sağlanması için yapılan çalışmaların
bütününü,
p) Kapsam ve özel format belirleme toplantısı: Çevresel
Etki Değerlendirmesi sürecine tabi projeler için Halkın Katılımı
Toplantısından sonra yapılacak toplantıyı,
r) Komisyon: Proje için verilecek özel formatın
kapsamını, kriterlerini belirlemek ve bu ilkeler doğrultusunda
hazırlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu inceleyip
değerlendirmek üzere Bakanlık tarafından kurulan Kapsam
Belirleme ve İnceleme Değerlendirme Komisyonunu,
s) Proje: Gerçekleştirilmesi planlanan yatırımı,
ş) Proje tanıtım dosyası: Seçme Eleme Kriterlerine tabi
projelere Çevresel Etki Değerlendirmesi uygulanmasının gerekli
olup olmadığının belirlenmesi amacıyla hazırlanan dosyayı,
t) Proje sahibi: Bu Yönetmeliğe tabi bir projenin her
aşamada yürütülmesini üstlenen gerçek ya da tüzel kişiyi,
u) Seçme, eleme kriterleri: Proje Tanıtım Dosyasının
hazırlanmasında esas alınacak bu Yönetmeliğin EK-IV’ündeki
kriterleri,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Genel Hükümler
Yetki
MADDE 5 –
(1) Bu Yönetmeliğe tabi projeler hakkında "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Olumlu", "Çevresel Etki Değerlendirmesi
Olumsuz", "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gereklidir" veya
"Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararlarını
verme yetkisi Bakanlığa aittir. Ancak Bakanlık gerekli gördüğü
durumlarda "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gereklidir" veya
"Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararının
verilmesi konusundaki yetkisini, sınırlarını belirleyerek
Valiliklere devredebilir.
Çevresel etki değerlendirmesi başvuru dosyası,
çevresel etki değerlendirmesi raporu veya proje tanıtım dosyası
hazırlama yükümlülüğü
MADDE 6 –
(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki bir projeyi gerçekleştirmeyi
planlayan gerçek ve tüzel kişiler; Çevresel Etki
Değerlendirmesine tabi projeler için; Çevresel Etki
Değerlendirmesi Başvuru Dosyası, Çevresel Etki Değerlendirmesi
Raporu, Seçme Eleme Kriterlerine tabi projeler için proje
tanıtım dosyası hazırlamak, ilgili makamlara sunmak ve
projelerini verilen karara göre gerçekleştirmekle yükümlüdürler.
(2) Kamu kurum ve kuruluşları, bu Yönetmelik
hükümlerinin yerine getirilmesi sürecinde proje sahiplerinin
isteyeceği konuya ilişkin her türlü bilgi, doküman ve görüşü
vermekle yükümlüdürler.
(3) Bu Yönetmeliğe tabi projeler için "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Olumlu" kararı veya "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararı alınmadıkça bu
projelere hiç bir teşvik, onay, izin, yapı ve kullanım ruhsatı
verilemez, proje için yatırıma başlanamaz ve ihale edilemez.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çevresel Etki Değerlendirmesi Uygulama Yöntemi
Çevresel etki değerlendirmesine tabi projeler
MADDE 7 –
(1) Bu Yönetmeliğin;
a) EK-I listesinde yer alan projelere,
b) Seçme Eleme Kriterlerine tabi olup "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gereklidir" kararı verilen projelere,
c) Bu Yönetmelik kapsamında ya da kapsamı dışında
bulunan projelere ilişkin kapasite artırımı ve/veya
genişletilmesi halinde, kapasite artışı toplamı bu Yönetmeliğin
EK-I’inde belirtilen eşik değer veya üzerindeki projelere,
Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu hazırlanması
zorunludur.
Çevresel etki değerlendirmesi sürecinin başlatılması
ve komisyonun kuruluşu
MADDE 8 –
(1) Proje sahibi, dilekçesi ekinde bu Yönetmeliğin EK-III’ünde
yer alan Çevresel Etki Değerlendirmesi genel formatı esas
alınarak hazırlanmış iki adet Çevresel Etki Değerlendirmesi
Başvuru Dosyası ile Bakanlığa başvurur.
(2) Bakanlık, başvuru dosyasındaki bilgi ve belgeleri
uygunluk bakımından inceler. Uygun hazırlanmadığı anlaşılan
dosya tamamlanmak üzere proje sahibine iade edilir. Proje
sahibi, eksikliklerini tamamlayıp dosyayı yeniden Bakanlığa
sunar.
(3) İnceleme sonucunda dosyanın uygun hazırlandığına
karar verilmesi halinde Bakanlık tarafından başvuru dosyasındaki
bilgiler dikkate alınarak, ilgili kurum ve kuruluş temsilcileri,
Bakanlık yetkilileri ile proje sahibi ve/veya temsilcilerinden
oluşan bir komisyon kurulur.
(4) Proje ile ilgili olarak başvuru yapıldığına dair
Çevresel Etki Değerlendirmesi başvuru dosyasının bir nüshası
Bakanlık tarafından ilgili Valiliğe gönderilir. Valilik, halka
yörede proje ile ilgili olarak başvurunun yapıldığını, Çevresel
Etki Değerlendirmesi sürecinin başladığını ve Çevresel Etki
Değerlendirmesi süreci tamamlanana kadar projeye ilişkin görüş,
soru ve önerilerinin değerlendirilmek üzere Valiliğe veya
Bakanlığa verilebileceğini anons, askıda ilan, internet gibi
herhangi bir yöntemle duyurur. Ayrıca Bakanlık halka projeye
ilişkin Çevresel Etki Değerlendirmesi sürecinin başladığını ve
Çevresel Etki Değerlendirmesi süreci ile ilgili bilgilerin
alınabileceğini internet aracılığı ile de duyurur. Halk projeye
ilişkin görüş, soru ve önerilerini yukarıda belirtilen mercilere
ulaştırabilir.
(5) Bakanlık, proje sahibinden başvuru dosyasını
komisyon üyelerinin sayısı kadar çoğaltmasını ister. Bu maddede
öngörülen işlemler üç işgünü içinde tamamlanır. "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gereklidir" kararı verilen projeler için, proje
sahibi bir dilekçe ekinde bu karar ve proje tanıtım dosyası ile
Bakanlığa başvurur. Bu dosya başvuru dosyası olarak işlem görür.
Bakanlık bu dosyayı inceler ve belirlediği komisyon üyelerinin
sayısı kadar çoğaltılmasını proje sahibinden ister.
(6) Bakanlık başvuru dosyasının bir kopyasını halkın
katılımı toplantısı ve kapsam belirleme toplantısının tarihini
ve yerini belirten bir yazı ekinde komisyon üyelerine gönderir
ve komisyonu ilk toplantıya çağırır. Komisyona Bakanlık
temsilcisi başkanlık eder ve komisyonun sekretarya hizmetleri
Bakanlıkça yürütülür.
(7) Bakanlık, gerekli gördüğü hallerde, projenin konusu,
türü ve proje için belirlenen yerin özelliklerini de dikkate
alarak, üniversiteler, enstitüler, araştırma ve uzman
kuruluşları, meslek odaları, sendikalar, birlikler, sivil toplum
örgütlerinden temsilcileri de komisyon toplantılarına üye olarak
çağırabilir.
(8) Komisyonda kurum ve kuruluş temsilcisi olarak görev
yapan üyelerin, yeterli mesleki bilgi ve deneyime sahip olmaları
ve temsil ettikleri kurum ve kuruluşların görev alanlarıyla
sınırlı olmak üzere görüş vermeye yetkili kılınmış olmaları
esastır.
Halkın katılımı toplantısı
MADDE 9 –
(1) Komisyonun kapsam belirleme toplantısından önce, halkı
yatırım hakkında bilgilendirmek, projeye ilişkin görüş ve
önerilerini almak üzere proje sahibi tarafından projenin
gerçekleştirileceği yerde Bakanlık ile mutabakat sağlanarak
belirlenen tarihte, halkın katılımı toplantısı düzenlenir.
(2) Çevresel Etki Değerlendirmesi sürecinden önce proje
sahibi tarafından, halkı bilgilendirmek amacıyla anket, seminer
gibi çalışmalar yapılabilir.
a) Toplantı yeri, Valilik ve proje sahibi tarafından
belirlenir ve Valilik tarafından Bakanlığa bildirilir. Toplantı
için projeden en çok etkilenmesi beklenen ilgili halkın
kolaylıkla ulaşabileceği merkezi bir yerin seçilmesine özen
gösterilir.
b) Proje sahibi, toplantı tarihini, saatini, yerini ve
konusunu belirten bir ilanı ulusal düzeyde yayımlanan bir gazete
ile o yörede yayımlanan yerel bir gazetede toplantı tarihinden
en az on gün önce yayınlatır.
c) Toplantı İl Çevre ve Orman Müdürünün veya
görevlendireceği bir yetkilinin başkanlığında yapılır.
Toplantıda; halkın proje hakkında bilgilendirilmesi, görüş, soru
ve önerilerinin alınması sağlanır. Başkan katılımcılardan
görüşlerini yazılı olarak vermelerini isteyebilir. Toplantı
tutanağı, bir sureti Valilikte kalmak üzere Bakanlığa
gönderilir.
(3) Valilik, halkın katılımı toplantısı ile halkın görüş
ve önerilerini bildirebileceği süreç ile ilgili zamanlama
takvimini ve iletişim bilgilerini halka duyurur. Halkın görüş ve
önerileri zamanlama takvimi içerisinde komisyona sunulur.
(4) Komisyon üyeleri, 8 inci madde de belirlendiği
şekilde kendi isteklerine bağlı olarak kapsam belirleme
toplantısı öncesinde proje uygulama yerini inceleyebilir;
kendilerine iletilen tarihe göre halkın katılımı toplantısına
katılabilirler. Halkın katılımı toplantısı çalışmaları ile
ilgili sekretarya hizmeti, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü
tarafından yürütülür.
Komisyonun, kapsam ve özel format belirleme
toplantısı
MADDE 10 –
(1) Halkın katılımı, bilgilenme, kapsam belirleme ve özel format
verme işlemleri, on iki işgünü içerisinde tamamlanır.
(2) Komisyonun, kapsam ve özel format belirleme amaçlı
ilk toplantısında;
a) Proje sahibi, proje hakkında komisyonu bilgilendirir.
b) Bakanlık ve/veya İl Çevre ve Orman Müdürlüğü halkın
katılımı toplantısı hakkında komisyonu bilgilendirir. Ayrıca
halkın katılımı toplantısına katılmış bulunan komisyon üyeleri
de görüş ve önerilerini bildirirler.
c) Projenin hangi kapsamda ele alınmasının gerektiğini
belirlemek üzere projenin önemli çevresel etkileri göz önüne
alınarak bu Yönetmeliğin EK-III’ündeki Çevresel Etki
Değerlendirmesi genel formatında ana başlıklar altında ele
alınması gereken konular detaylandırılır, kapsam belirlenir.
ç) Komisyon tarafından formata ilave edilmesi ya da
formattan çıkarılması gereken hususlar tespit edilir. Halkın
katılımı toplantısındaki görüş ve öneriler de dikkate alınarak
özel format ile Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu
hazırlayacak çalışma grubu belirlenir.
d) Komisyon tarafından belirlenen özel format, proje
sahibi ve/veya temsilcisine bu maddede belirlenen süre
içerisinde Bakanlık tarafından verilir.
(3) Proje sahibi özel formatın veriliş tarihinden
itibaren bir yıl içinde Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu
Bakanlığa sunmakla yükümlüdür. Bu süre içinde Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporu sunulmaz veya gerekçesi belirtilerek ek
süre isteminde bulunulmaz ise başvuru geçersiz sayılır. Proje
sahibinin süre uzatım talebi Bakanlıkça uygun bulunması halinde
altı ayı geçmemek üzere bir defaya mahsus ek süre verilir.
Çevresel etki değerlendirmesi raporunun Bakanlığa
sunulması
MADDE 11 –
(1) Proje sahibi tarafından bir dilekçe ekinde iki adet Çevresel
Etki Değerlendirmesi Raporu, Bakanlığa sunulur. Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporunun özel formata uygunluğu ve belirlenen
çalışma grubunda yer alması gereken meslek uzmanlarınca
hazırlanıp hazırlanmadığı hakkındaki inceleme Bakanlık
tarafından üç işgünü içinde sonuçlandırılır. Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporunun özel formata uygun olmadığı ve/veya
belirlenen çalışma grubunca hazırlanmadığının anlaşılması
halinde, bu hususların yerine getirilmesi için Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporu proje sahibine iade edilir. Düzeltilen
Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunun üç ay içinde Bakanlığa
sunulmaması durumunda başvuru geçersiz sayılır.
(2) Özel formata uygun olduğu tespit edilen Çevresel
Etki Değerlendirmesi Raporu, proje sahibi tarafından yeterli
sayıda çoğaltılarak Bakanlığa sunulur. Bakanlık, Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporunu incelemek ve değerlendirmek üzere
yapılacak toplantının tarihini ve yerini belirten bir yazı
ekinde raporu komisyon üyelerine gönderir.
(3) Proje ile ilgili inceleme değerlendirme sürecinin
başladığı ve Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunun halkın
görüşüne açıldığı Bakanlık ve Valilik tarafından anons, askıda
ilan, internet gibi uygun araçlarla halka duyurulur.
(4) Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu incelemek
isteyenler, Bakanlık merkezinde veya İl Çevre ve Orman
Müdürlüğünde duyuru tarihinden itibaren raporu inceleyerek
zamanlama takvimi içerisinde proje hakkında Bakanlığa veya
Valiliğe görüş bildirebilirler. Valiliğe bildirilen görüşler
Bakanlığa iletilir. Bu görüşler komisyon tarafından dikkate
alınır ve Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporuna yansıtılır.
Komisyonun çalışma usulü ve çevresel etki
değerlendirmesi raporunun incelenmesi
MADDE 12 –
(1) Komisyon Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu, ilk
inceleme değerlendirme toplantısından sonraki on işgünü içinde
inceler ve değerlendirir.
(2) Komisyon üye sayısının salt çoğunluğu ile toplanır.
Komisyon üyeleri, temsil ettikleri merkezi ve yerel kurum ve
kuruluşları ilgilendiren konulardaki yetki, görev ve
sorumlulukları çerçevesinde görevlendirilirler; kurum ve
kuruluşları adına görüş bildirirler. Komisyon başkanı, üyelerden
görüşlerini yazılı olarak vermelerini isteyebilir. Yazılı görüş
veren kurum temsilcilerinin sonraki toplantılara katılmamaya
ilişkin istemleri komisyon başkanınca değerlendirilir.
(3) Komisyon, proje sahibinden projesi ile ilgili geniş
kapsamlı bilgi vermesini, araç gereç sağlamasını, konusu
itibariyle Bakanlıkça ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel
veya kamuya ait kurum ve kuruluşların laboratuarlarınca analiz,
deney ve ölçümler yapmasını veya yaptırmasını isteyebilir.
(4) Su, toprak ve benzeri analizlerde, tartışmalı durum
olması halinde şahit numuneye başvurulabilir. Bu işlemlerde
gerekli harcamalar proje sahibi tarafından karşılanır.
(5) Komisyon gerekli görürse, görevlendireceği üyeleri
aracılığı ile projenin gerçekleştirilmesi planlanan yerde ve
benzer tesislerde inceleme yapabilir.
(6) Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunda önemli
eksiklik ve yanlışların görülmesi durumunda komisyon, bunların
giderilmesini proje sahibinden veya ilgili kurumlardan ister. Bu
durumda, inceleme değerlendirme süreci durdurulur. Eksiklikler
tamamlanmadan veya gerekli düzeltmeler yapılmadan komisyon
çalışmalarına devam edilemez.
(7) Proje sahibinin Çevresel Etki Değerlendirmesi
Raporunda gerekli görülen düzeltmeleri yapıp yeniden Bakanlığa
sunmasından sonra, komisyon Bakanlıkça toplantıya çağrılır.
Toplantının yapılması ile birlikte inceleme değerlendirme süreci
kaldığı yerden işlemeye başlar.
(8) Proje sahibinden Çevresel Etki Değerlendirmesi
Raporunda değişiklik yapması en çok iki kez istenebilir. Yapılan
düzeltme komisyonca yeterli görülmez ise durum bir tutanakla
saptanır ve başvuru Bakanlıkça geçersiz sayılır.
(9) Komisyon tarafından, inceleme değerlendirme
toplantıları sırasında;
a) Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu ve eklerinin
yeterli ve uygun olup olmadığı,
b) Yapılan incelemelerin, hesaplamaların ve
değerlendirmelerin yeterli düzeyde veri, bilgi ve belgeye
dayandırılıp dayandırılmadığı,
c) Projenin çevreye olabilecek etkilerinin kapsamlı bir
şekilde incelenip incelenmediği,
ç) Çevreye olabilecek olumsuz etkilerin giderilmesi için
gerekli önlemlerin tespit edilip edilmediği,
d) Halkın katılımı toplantısının usulüne uygun yapılıp
yapılmadığı, halkın katılımı toplantısında üzerinde durulan
konulara yeterince çözüm getirilip getirilmediğine ilişkin
inceleme ve değerlendirmeler yapılır.
(10) Komisyon çalışmalarını, birinci fıkrada belirtilen
süre içinde sonuçlandırır. Komisyonun değerlendirmeleri, üyeler
tarafından imzalanarak tutanak altına alınır.
Nihai çevresel etki değerlendirmesi raporu ve ilgili
dokümanların Bakanlığa sunulması
MADDE 13 –
(1) Proje sahibi inceleme değerlendirme toplantılarının sona
erdirilmesinden sonraki beş iş günü içinde aşağıdaki belgeleri
Bakanlığa sunar:
a) Komisyon tarafından incelenerek son şekli verilen iki
adet nihai Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu,
b) Nihai Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu ve
eklerinin taahhüdü altında olduğunu belirten taahhüt yazısı ve
noter onaylı imza sirküleri. Kamu kurum ve kuruluşlarından imza
sirküleri istenmez.
(2) Birinci fıkrada belirtilen belgeler öngörülen süre
içinde gerekçesi belirtilmeden sunulmaz ise nihai Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporu geçersiz sayılır.
Çevresel etki değerlendirmesi olumlu veya çevresel
etki değerlendirmesi olumsuz kararı
MADDE 14 –
(1) Komisyonun nihai ettiği Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu
halkın görüş ve önerilerini almak üzere İl Çevre ve Orman
Müdürlüğünde ve Bakanlıkta on işgünü görüşe açılır. Bakanlıkça
projeyle ilgili karar alma sürecinde bu görüşler de dikkate
alınarak üç işgününde komisyon üyesi sayısı kadar çoğaltılması
istenir. Çoğaltılan Nihai Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu
beş işgünü içerisinde Bakanlığa sunulur.
(2) Bakanlık, Komisyonun rapor hakkındaki çalışmalarını
dikkate alarak beş işgünü içinde proje için "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Olumlu" ya da "Çevresel Etki Değerlendirmesi
Olumsuz" kararı verir, bu kararı proje sahibine ve ilgili kurum
ve kuruluşlara yazılı olarak bildirir. Valilik, alınan kararın
içeriğini, karara esas gerekçelerini ve halkın görüş ve
önerilerinin nihai Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporuna
yansıtıldığını uygun araçlarla halka duyurur.
(3) "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" kararı
verilen proje için yedi yıl içinde yatırıma başlanmaması
durumunda "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" kararı geçersiz
sayılır.
(4) "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumsuz" kararı
verilen projeler için "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumsuz"
kararı verilmesine neden olan şartların tamamında değişiklik
olması durumunda proje sahibi yeniden başvuruda bulunabilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Seçme, Eleme Kriterleri Uygulama Yöntemi
MADDE 15– (1) Bu Yönetmeliğin;
a) EK-II listesinde yer alan projeler,
b) Bu Yönetmelik kapsamında ya da kapsamı dışında
bulunan projelere ilişkin kapasite artırımı ve/veya
genişletilmesi halinde, kapasite artış toplamı bu Yönetmeliğin
EK-II’sindeki eşik değer veya üzerindeki projeler,
seçme eleme kriterlerine tabidir.
Başvuru ve inceleme
MADDE 16 –
(1) Proje sahibi, projesi için Çevresel Etki Değerlendirmesi
uygulamasının gerekli olup olmadığının araştırılması amacıyla
bir dilekçe ekinde bu Yönetmeliğin Ek-IV’üne göre hazırlayacağı
üç adet Proje tanıtım dosyası ile hazırladığı proje tanıtım
dosyasında ve eklerinde yer alan bilgi belgelerin doğru olduğunu
belirtir taahhüt yazısını ve imza sirkülerini Bakanlığa sunar.
(2) Bakanlık, proje için hazırlanan proje tanıtım
dosyasını bu Yönetmeliğin Ek-IV’ünde yer alan kriterler
çerçevesinde beş işgünü içinde inceler. Dosya kapsamındaki bilgi
ve belgelerde eksikliklerin bulunması halinde bunların
tamamlanmasını proje sahibinden ister.
(3) Eksiklikleri altı ay içerisinde Bakanlığa sunulmayan
proje tanıtım dosyaları iade edilir başvuru geçersiz sayılır.
(4) Bakanlık gerekli gördüğü hallerde proje alanını
yerinde inceleyebilir veya inceletebilir.
Çevresel etki değerlendirmesi gereklidir veya
çevresel etki değerlendirmesi gerekli değildir kararı
MADDE 17 –
(1) Bakanlık 15 inci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b)
bentlerinde yer alan projeleri, bu Yönetmeliğin EK-IV’ündeki
kriterler çerçevesinde inceler ve değerlendirir. Bakanlık, bu
aşamada gerekli görülmesi halinde proje sahibinden projesi ile
ilgili geniş kapsamlı bilgi vermesini, araç gereç sağlamasını,
yeterliği kabul edilebilir kuruluşlarca analiz, deney ve
ölçümler yapmasını veya yaptırmasını isteyebilir.
(2) Bakanlık on beş işgünü içinde inceleme ve
değerlendirmelerini tamamlayarak proje hakkında "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gereklidir" veya "Çevresel Etki Değerlendirmesi
Gerekli Değildir" kararını beş işgünü içinde verir, kararı
Valiliğe ve proje sahibine bildirir. Valilik bu kararı halka
duyurur.
(3) Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir
kararı verilen proje için beş yıl içinde yatırıma başlanmaması
durumunda Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir kararı
geçersiz sayılır.
(4) "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gereklidir" kararı
verilen projeler için gerekçeli karar Bakanlığa bildirilir. Bu
Yönetmeliğin 7 nci maddesi uyarınca "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gereklidir" kararı verilen projeler, Çevresel
Etki Değerlendirmesine tabidir. Bir yıl içinde bu Yönetmeliğin 8
inci maddesine göre Çevresel Etki Değerlendirmesi sürecinin
başlatılmaması durumunda başvuru geçersiz sayılır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
İzleme ve Kontrol
Yatırımın izlenmesi ve kontrol edilmesi
MADDE 18 –
(1) Bakanlık, "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" kararı veya
"Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararı verilen
projelerle ilgili olarak, Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu
veya bu Yönetmeliğin Ek-IV’üne göre hazırlanan proje tanıtım
dosyasında öngörülen ve proje sahibi tarafından taahhüt edilen
hususların yerine getirilip getirilmediğini izler ve kontrol
eder.
(2) Bakanlık bu görevi yerine getirirken gerekli görmesi
durumunda ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapar.
(3) Proje sahibi veya yetkili temsilcisi, "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Olumlu" veya "Çevresel Etki Değerlendirmesi
Gerekli Değildir" kararını aldıktan sonra yatırımın başlangıç,
inşaat, işletme ve işletme sonrası dönemlerine ilişkin izleme
raporlarını Bakanlığa veya Valiliğe iletmekle yükümlüdür.
Yönetmeliğe aykırı uygulamaların durdurulması
MADDE 19 –
(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki projelerde;
a) Çevresel Etki Değerlendirmesi incelemesi
yapılmaksızın başlanan faaliyetler Bakanlıkça, proje tanıtım
dosyası hazırlanmaksızın başlanan faaliyetler ise mahallin en
büyük mülki amiri tarafından süre verilmeksizin durdurulur.
"Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" ya da "Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararı alınmadıkça yatırıma
ilişkin durdurma kararı kaldırılmaz. 2872 sayılı Çevre Kanununun
ilgili hükümlerine göre işlem tesis edilir.
b) "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" kararı ya da
"Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararı
verildikten sonra, proje sahibi tarafından nihai Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporu veya proje tanıtım dosyasında taahhüt
edilen hususlara uyulmadığının tespit edilmesi durumunda söz
konusu taahhütlere uyulması için projeyle ilgili
Bakanlıkça/Valilikçe bir defaya mahsus olmak üzere süre
verilebilir. Bu süre sonunda taahhüt edilen hususlara uyulmaz
ise yatırım durdurulur. Yükümlülükler yerine getirilmedikçe
durdurma kararı kaldırılmaz. 2872 sayılı Çevre Kanununun ilgili
hükümlerine göre işlem tesis edilir.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Sürelerin uzatılması ve durdurulması
MADDE 20 –
(1) Bu Yönetmelikte belirtilen süreler, proje sahibinin istemi
ve Bakanlıkça uygun görülmesi halinde veya Bakanlığın doğrudan
gerekli gördüğü hallerde, gerekçesi belirtilerek Bakanlık
tarafından uzatılabilir veya durdurulabilir. Proje sahibine
raporlarla ilgili eksiklikleri gidermesi ve ilave işlemler
yapması için verilen süreler Çevresel Etki Değerlendirmesi
sürecine dâhil değildir.
Proje sahibinin değişmesi
MADDE 21 –
(1) Proje sahibinin herhangi bir nedenle değişmesi durumunda
yeni sahibi, önceki sahibinin taahhüt ve yükümlülüklerini başka
bir işleme gerek kalmaksızın yüklenmiş sayılır ve bunu bir yazı
ile Bakanlığa bildirir.
Çevresel etki değerlendirmesi uygulamalarının
güçlendirilmesi
MADDE 22 –
(1) Bakanlık, Çevresel Etki Değerlendirmesi uygulamalarına
ilişkin olarak, gerektiğinde yerli ve yabancı kurum ve
kuruluşlar ile işbirliği halinde her türlü eğitim, plan, program
ve proje çalışmaları yapabilir; kitap, kitapçık, rehber ve her
çeşit doküman hazırlayabilir; seminer ve toplantılar
düzenleyebilir.
Askeri projeler
MADDE 23 –
(1) Askeri projelerle ilgili Çevresel Etki Değerlendirmesi
uygulamaları ilgili kurumun görüşü alınarak Bakanlık tarafından
belirlenir.
Olağan üstü durumlar ve özel hükümler
MADDE 24 –
(1) Aşağıdaki projeler için uygulanacak prosedür Bakanlıkça
belirlenir.
a) Doğal afetler sonucu yıkılan, bozulan, tahrip olan
veya hasar gören herhangi bir yatırımın bulunduğu yerde kısmen
veya tümü ile yeniden gerçekleştirilmesi planlanan projeler,
b) Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğine tabi
olmayan veya Seçme Eleme Kriterlerine tabi projelere kredi almak
ve benzeri finansal nedenlerle proje sahibinin talebi üzerine
Bakanlığın uygun gördüğü projeler,
c) Organize Sanayi Bölgeleri, İhtisas Organize Sanayi
Bölgeleri, Endüstriyel Bölgeler, Serbest Bölgeler, Stratejik
Çevresel Değerlendirme yapılacak alanlar, Su Ürünleri Potansiyel
Üretim Alanları ile Teknoloji Geliştirme Bölgelerinde kurulması
planlanan projeler,
ç) İleri teknoloji uygulamak suretiyle yapılmak
istenilen değişiklikleri içeren veya prototip üretim yapan
projeler,
d) Bu Yönetmeliğin Ek-I veya Ek-II listesinde bulunup da
eşik değeri olmayan projelerde yapılacak her türlü değişikliği
içeren projeler.
Entegre projeler
MADDE 25
– (1) Bu Yönetmeliğe tabi birden fazla projeyi kapsayan entegre
bir projenin planlanması halinde, Bakanlıkça entegre proje için
tek Çevresel Etki Değerlendirmesi Başvuru Dosyası/Proje Tanıtım
Dosyası hazırlanması istenir.
Yeterlik belgesi
MADDE 26 –
(1) Çevresel Etki Değerlendirmesi Başvuru Dosyası, Çevresel Etki
Değerlendirmesi Raporu veya Proje Tanıtım Dosyası hazırlayacak
kurum ve kuruluşlar Bakanlıktan Yeterlik Belgesi almakla
yükümlüdürler. Yeterlik Belgesinin verilmesi, Yeterlik Belgesi
verilen kurum ve kuruluşların denetimi ve belgenin iptal
edilmesi ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanacak bir
tebliğ ile düzenlenir.
Tebliğler
MADDE 27 –
(1) Bakanlık, gerekli gördüğü hallerde bu Yönetmeliğin
uygulanmasına ilişkin olarak tebliğler çıkarabilir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 28 –
(1) 16/12/2003 tarihli ve 25318 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği yürürlükten
kaldırılmıştır.
Çevresel etki değerlendirmesi süreci başlamış
projeler
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) 7/2/1993 tarihli ve 21489 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği, 23/6/1997 tarihli ve
23028 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki
Değerlendirmesi Yönetmeliği, 6/6/2002 tarihli ve 24777 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi
Yönetmeliği ve 16/12/2003 tarihli ve 25318 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği
hükümlerine tabi oldukları halde söz konusu yönetmeliklerde
belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen projelere bu
Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Geçiş süreci
GEÇİCİ MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce, Proje Tanıtım
Dosyaları Valiliğe ya da Bakanlığa sunulmuş projeler ile
Bakanlığa sunulan Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporlarına tabi
oldukları Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Kapsam dışı projeler
GEÇİCİ MADDE 3 –
(1) 7/2/1993 tarihli ve 21489 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğinden önce uygulama
projeleri onaylanmış veya çevre mevzuatı ve ilgili diğer mevzuat
uyarınca yetkili mercilerden izin, ruhsat veya onay ya da
kamulaştırma kararı alınmış veya yatırım programına alınmış veya
mevzi imar planları onaylanmış projelere veya bu tarihten önce
üretim ve/veya işletmeye başladığı belgelenen projelere Çevre
Kanunu ve ilgili diğer yönetmeliklerde alınması gereken izinler
saklı kalmak kaydıyla bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
1/9/2008 tarihine kadar olan işlemler
GEÇİCİ MADDE 4 –
(1) 1/9/2008 tarihine kadar Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu
hazırlayacak olan kurum veya kuruluşlar için 24/2/2004 tarihli
ve 25383 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yeterlik Belgesi
Tebliği hükümleri geçerlidir. Ancak 1/9/2008 tarihine kadar
Çevresel Etki Değerlendirmesi Başvuru Dosyası veya Proje Tanıtım
Dosyası hazırlayan kurum ve kuruluşlarda Yeterlik Belgesi
bulunması şartı aranmaz. Ancak, Çevresel Etki Değerlendirmesi
Başvuru Dosyası veya Proje Tanıtım Dosyası, projenin türü ve
yeri ile ilgili en az üç farklı meslek grubundan en az lisans
seviyesinde eğitim görmüş kişiler tarafından hazırlanır.
Yürürlük
MADDE 29 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 30 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
EK– I LİSTESİ
ÇEVRESEL ETKİ DEĞERLENDİRMESİ UYGULANACAK PROJELER LİSTESİ
1- Rafineriler:
a) Ham petrol rafinerileri,
b) 500 ton/gün üzeri taşkömürü ve bitümlü maddelerin
gazlaştırılması ve sıvılaştırılması projeleri,
c) Doğalgaz sıvılaştırma ve gazlaştırma tesisleri.
2- Termik güç santralleri:
a) Toplam ısıl gücü 300 MWt (Megawatt termal) ve daha
fazla olan termik güç santralları ile diğer yakma sistemleri,
b) Nükleer güç santralleri ve diğer nükleer reaktörlerin
kurulması ve sökümü (max. gücü sürekli termik yük bakımından 1
kilovatı aşmayan, atom çekirdeği parçalanabilen ve çoğalan
maddelerin dönüşümü, üretimi amaçlı araştırma projeleri hariç).
3- Radyasyonlu nükleer yakıtlar:
a) Nükleer yakıtların yeniden işlenmesi,
b) Nükleer yakıtların üretimi veya zenginleştirilmesi,
c) Radyasyondan arınmış nükleer yakıtların veya sınır
değerin üzerinde radyasyon içeren atıkların işlenmesi,
ç) Radyasyonlu nükleer yakıtların nihai bertarafı
işlemi,
d) Yalnız radyoaktif atıkların nihai bertarafı işlemi,
e) Yalnızca radyasyonlu nükleer yakıtların (10 yıldan
uzun süre için planlanmış) veya nükleer atıkların üretim
alanından farklı bir alanda depolanması,
f) Radyasyondan arınmış nükleer yakıtların nihai
bertarafı.
4- Demir ve çeliğin ergitilmesi ile ilgili tesisler:
a) Cevherden hadde mamulü üreten tesisler,
b) Hurdaya dayalı sıvı çelik üreten tesisler (50.000
ton/yıl ve üzeri),
c) Haddehaneler (50.000 ton/yıl ve üzeri),
ç) Döküm tesisleri (50.000 ton/yıl ve üzeri),
d) Demir dışı metal tesisleri (ergitme veya haddeleme
veya döküm) (25 000 ton/yıl ve üzeri).
5- Konsantrelerden ya da ikincil ham maddelerden
metalurjik, kimyasal ya da elektrolitik prosesler vasıtası ile
demirli olmayan ham metallerin üretilmesi tesisleri.
6- Asbest çıkartılması ve asbest içeren ürünleri işleme
veya dönüştürme projeleri:
a) Asbest madeni işletmeleri ve zenginleştirme
tesisleri,
b) Son ürün olarak friksiyon (sürtünme) maddesi üreten
50 ton/yıl ve üzeri kapasiteli tesisler,
c) 200 ton/yıl ve üzeri asbest kullanan diğer tesisler,
ç) 10.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli, son ürünü
asbestli beton olan tesisler.
7- Fonksiyonel olarak birbirine bağlı çeşitli birimleri
kullanarak endüstriyel ölçekte üretim yapan kimya tesisleri
a) Organik kimyasalların üretimi,
b) İnorganik kimyasalların üretimi,
c) Fosfor, azot ve potasyum bazlı basit veya bileşik
gübrelerin üretimi.
8- Patlayıcı ve parlayıcı maddelerin üretildiği
tesisler.
9- Yollar, geçişler ve havaalanları:
a) Şehirlerarası demiryolu hatları,
b) Pist uzunluğu 2.100 m ve üzeri olan havaalanları,
c) Otoyollar, ekspres yollar ve devlet yollarının
yapımı,
ç) Dört ve üzeri şeritli yolların yapımı, iki ya da daha
az trafik şeridi bulunan mevcut yolların dört ya da daha fazla
şeritli olacak şekilde yenilenmesi ya da genişletilmesi, yeniden
yapılan ya da genişletilen bölümün sürekli uzunluğunun 10 km ya
da daha uzun olacak şekilde uzatılması.
10- Suyolları, limanlar ve tersaneler:
a) 1.350 DWT ve üzeri ağırlıktaki deniz araçlarının
geçişine izin veren kıta içi suyollarının yapımı ve kıta içi su
trafiği için yapılacak olan limanlar,
b) 1.350 DWT ve üzeri ağırlıktaki deniz araçlarının
yanaşabileceği ticari amaçlı liman, iskele ve rıhtımlar
(güneşlenme ve sportif amaçlı iskeleler hariç),
c) Yük ve yolcu gemilerinin yapım, bakım, söküm ve
onarımı amaçlı tersaneler ile 24 m üzerinde yat imalatı yapan
tesisler,
ç) Yat Limanları.
11- Tehlikeli ve Özel İşleme Tabi Atıklar:
a) Tehlikeli ve Özel İşleme Tabi Atıkların geri
kazanılması ve/veya nihai bertarafını yapacak tesisler,
b) Yakma kapasitesi 1000 kg/gün ve üzerinde olan tıbbi
atıklar için projelendirilen yakma tesisleri,
c) Günlük 1 ton ve üzeri depolama kapasitesine sahip
olan tıbbi atık düzenli depolama tesisleri,
ç) Yıllık işleme kapasitesi 2000 ton ve üzeri olan atık
yağ geri kazanımı için projelendirilen tesisler,
d) Tehlikeli atık ihtiva eden atık barajları, atık
havuzları.
12- Günlük kapasitesi 100 ton ve üzeri katı atıkların
yakma, kompost ve diğer tekniklerle ara işleme tabi tutulması ve
bertaraf edilmesi için kurulan tesisler ve/veya alanı 10
hektardan büyük veya hedef yılı da dahil depolanacak katı atık
miktarının günlük 100 ton ve üzeri olan katı atık depolama
tesisleri, atık barajları, atık havuzları.
13- 10 milyon m3/yıl ve üzeri yeraltı suyu çıkarma veya
suyu yeraltında depolama projeleri.
14- Boru ile içme suyu taşımaları dışında kalan büyük su
aktarma projeleri:
a) Olası su sıkıntısını önlemek amacı ile akarsu
havzaları arasında, 100 milyon m3/yıl ve üzeri su aktarma
projeleri,
b) (a) bendi dışında uzun dönemli yıllık ortalama akışı
2 milyar m3 ü aşan bir akarsu havzasından söz konusu akışın %
5’i ve üzeri miktarda su aktarma projeleri.
15- Su depolama tesisleri (Göl hacmi 10 milyon m3 ve
üzeri olan baraj ve göletler.).
16- Kurulu gücü 25 MW ve üzeri olan nehir tipi
santraller.
17- Kapasitesi 150 000 eşdeğer kişi ve/veya 30.000
m3/gün üzeri kapasiteli atık su arıtma tesisleri.
18- Et Ürünleri Üretim Tesisleri (Kesimin ve et ürünleri
üretiminin birlikte yapıldığı tesisler):
a) Büyükbaş hayvan kesimi ve et ürünlerinin üretildiği
tesisler (500 adet/gün ve üzeri),
b) Küçükbaş hayvan kesimi ve et ürünlerinin üretildiği
tesisler (1500 adet/gün ve üzeri),
c) Kanatlı hayvanların kesimi ve et ürünlerinin
üretildiği tesisler (200.000 adet/gün ve üzeri tavuk ve eşdeğeri
diğer kanatlılar).
19- Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan besi tesisleri
(10000 adet ve üzeri büyükbaş, 20000 adet ve üzeri küçükbaş
kapasiteli).
20- Kümes hayvanları ve domuzun yetiştirildiği
kapasitesi aşağıda belirtilen tesisler:
a) Tavuk veya piliç yetiştirme tesisleri (Bir üretim
periyodunda 60.000 adet ve üzeri tavuk, 85.000 adet ve üzeri
piliç veya eş değeri diğer kanatlılar),
b) Domuz besi çiftlikleri (30 kg ve üzeri, 3.000 baş
üzeri),
c) Dişi domuz üretim çiftlikleri (900 baş ve üzeri).
21- Kültür balıkçılığı projeleri, (1000 ton/yıl ve
üzeri).
22- Entegre yağ üretim projeleri (Bitkisel ürünlerden
hamyağ eldesinin ve rafinasyon işleminin birlikte yapıldığı
tesisler).
23- Entegre süt ürünleri üretim tesisleri (50 ton/gün ve
üzeri sütten peynir, yağ, yoğurt gibi süt ürünlerinden en az
ikisinin üretildiği tesisler).
24- Maya fabrikaları.
25- Şeker fabrikaları.
26- Orman ürünleri ve selüloz tesisleri;
a) Selüloz üretim tesisleri,
b) Kereste veya benzeri lifli maddelerden kâğıt hamuru
üretim tesisleri,
c) Her çeşit kâğıt üretim tesisleri (40.000 ton/yıl ve
üzeri kapasiteli).
27- Terbiye işlemlerinden kasar (haşıl sökme, ağartma,
merserizasyon, kostikleme ve benzeri.) veya boyama birimlerini
içeren iplik, kumaş veya halı fabrikaları, (3.000 ton/yıl ve
üzeri).
28- Madencilik projeleri;
Ruhsat hukuku ve aşamasına bakılmaksızın,
a) 25 hektar ve üzeri çalışma alanında (kazı ve döküm
alanı toplamı olarak) açık işletme ve cevher hazırlama
tesisleri,
b) 150 hektarı aşan (kazı ve döküm alanı toplamı olarak)
çalışma alanında açık işletme yöntemi ile kömür çıkarma ve
cevher hazırlama tesisleri,
c) Biyolojik, kimyasal, elektrolitik ya da ısıl işlem
yöntemleri uygulanan cevher zenginleştirme tesisleri,
ç) 1 inci ve 2 nci grup madenlerin her türlü işleme
sokulması (kırma-eleme, öğütme, yıkama ve benzeri) 100.000
m3/yıl ve üzeri kapasitede olanlar.
29- 500 ton/gün ham petrol ve 500 000 m3/gün doğal gazın
çıkarılması.
30- Petrol, Doğalgaz ve kimyasalların 40 km’den uzun 600
mm ve üzeri çaplı borularla taşınması.
31- Çimento fabrikaları veya klinker üretim tesisleri.
32- 154 kV (kilovolt) ve üzeri gerilimde 15 km’den uzun
enerji iletim tesisleri (iletim hattı, trafo merkezi, şalt
sahaları).
33- 50.000 m3 ve üzeri kapasitede olan petrol, doğalgaz,
petrokimya ve kimyasal madde depolama tesisleri.
34- Ham deri (işlenmiş ham deriden son ürün elde eden
tesisler hariç) işleme tesisleri (500 ton/yıl ve üzeri).
35- Turizm konaklama tesisleri (500 oda ve üzeri) tatil
köyleri ve/veya turizm kompleksleri.
36- İhtisas Sanayi Bölgeleri (EK-I ve EK-II Listelerinde
yer alan faaliyetler).
37- Pil ve Akü üretim Tesisleri (montaj yapılan tesisler
hariç).
38- Tarım İlaçları ve/veya farmasötik ürünlerin etken
maddelerinin üretildiği tesisler.
39- Motorlu taşıtların üretimi.
40- Demiryolu taşıtlarının üretimi.
41- Hava taşıtlarının üretimi.
42- Cam, cam elyafı veya taş yünü üretim tesisleri (100
000 ton/yıl ve üzeri).
43- Lastik üretim tesisleri (iç ve dış motorlu taşıt ve
uçak lastikleri, kolon, sırt kauçuğu, kord bezi ve benzeri).
44- Seramik, kiremit, tuğla veya porselen üretimi yapan
tesisler (ana hammadde kapasitesi 100.000 ton/yıl üzerinde
olanlar).
EK– II LİSTESİ
SEÇME-ELEME KRİTERLERİ UYGULANACAK PROJELER LİSTESİ
(Ek– 1 Listesinde Yer Alan Alt Sınırlar Bu Listede Üst Sınır
Olarak Alınır)
Kimya, petrokimya, ilaç ve atıklar
1- a) Kimyasalların üretimi, petrolden yağlama maddesi
üretimi veya ara ürünlerin işlenmesi için projelendirilen
tesisler (proses kaynaklı atığı ve yan ürünü olmayan sadece
karışım yapan tesisler bu kapsamın dışındadır.),
b) Atık yağ geri kazanımı için projelendirilen tesisler
(Yıllık işleme kapasitesi 2000 ton’dan az olanlar),
c) Yakma kapasitesi 200-1000 kg/gün arasında olan tıbbi
atık yakma tesisleri, günlük 1 tondan az olan depolama
kapasitesine sahip tıbbi atık düzenli depolama tesisleri ve
tıbbi atıkların fiziksel ve kimyasal olarak ara işleme tabi
tutulması amacıyla kurulan tesisler,
ç) Tehlikeli ve özel işleme tabi atıkların fiziksel
yöntemlerle geri kazanılması.
2- Toplam depolama kapasitesi 500-50000 m3 arası olan
doğalgaz, petrokimya, petrol ve kimyasal ürün depoları
(Perakende satış istasyonları bu kapsamın dışındadır.).
3- Tarım ilaçları ve farmasotik ürünlerin, boya ve
cilaların, elastomer esaslı ürünlerin ve peroksitlerin
üretildiği veya elastomer esaslı ürünlerin işleme tabi tutulduğu
tesisler, bitki gelişim düzenleyiciler.
4- Katı Atıkların yakılması, kompostlaştırılması ve
depolanması için yapılan tesisler, atık barajları, atık
havuzları.
5- Sabun veya deterjan üretimi yapan tesisler
(hammaddesini hazır alıp sadece karışım yapan tesisler bu
kapsamın dışındadır.).
6- Kümes ve ahır gübrelerinin geri kazanılması ve
bertaraf edilmesine yönelik tesisler.
7- Toplam depolama kapasitesi 500 ton ve üzeri
kapasitede olan patlayıcı ve parlayıcı madde depoları.
Sanayi tesisleri
8- Demir çelik veya demir dışı metal tesisleri (1.000
ton/yıl ve üzeri kapasiteli):
a) Demir çeliğin veya demir dışı metallerin ergitildiği,
üretildiği tesisler,
b) Haddeleme tesisleri (sıcak veya soğuk) veya Haddeleme
işlemi yapılmayan anma ısıl gücü ≥10 MW olan tavlama fırınını
içeren tesisler,
c) Döküm fabrikaları,
ç) Boru üretimi yapan tesisler,
d) Metal tozu üreten veya işleyen tesisler.
9- Kaplama tesisleri:
a) Elektrolitik veya kimyasal proseslerle metal veya
plastiklerin yüzeylerinin metalle kaplandığı tesisler, metallere
yüzey işlemi (mekanik işlem hariç) yapılan tesisler,
b) Sırlama veya emayeleme yapılan tesisler,
c) Lastik kaplama tesisleri.
10- Tekstil Tesisleri
a) Boyama (kimyasal veya kök boya kullanılarak), kasar
veya baskı işlemi yapan iplik, kumaş veya halı fabrikaları,
b) Yün veya tiftiğin ovalanması, yağının alınması veya
ağartmasının yapıldığı endüstriyel tip tesisler,
c) Denim (Kot) veya konfeksiyon ürünleri yıkama
tesisleri
11- Cam, cam elyafı veya taş yünü üretim tesisleri.
12- Her çeşit kâğıt üretim tesisleri.
13- Selüloz işleme tesisleri.
14- Ham deri (işlenmiş ham deriden son ürün elde eden
tesisler hariç) işleme tesisleri.
15- Hava Taşıtları Onarım Tesisleri.
16- İçten yanmalı motor üretimi.
17- Beyaz eşya üretimi veya boyamasının yapıldığı
tesisler.
18- Damper, karoser vb. araç üstü ekipmanların boyanarak
üretildiği tesisler.
19- Hazır Beton Tesisleri, çimento veya diğer bağlayıcı
maddeler kullanılarak sıkıştırma, darbe, sarsma veya titreşim
yoluyla şekillendirilmiş malzeme üreten tesisler, ön gerilimli
beton elemanı, gaz beton, betopan ve benzeri üretim yapan
tesisler.
20- Tuğla veya kiremit üretimi yapan tesisler.
21- Seramik veya porselen üretimi yapan tesisler.
(Fırınlama işleminin yapıldığı tesisler)
22- Klinker öğütme tesisleri.
Tarım, orman, su kültürü ve gıda
23- Bitkisel ürünlerin üretimi ile ilgili projeler:
a) Bitkisel ham yağ veya rafine yağ elde eden tesisler,
b) Nişasta üretimi yapan tesisler,
c) Fermantasyon ile alkollü içki üreten tesisler veya
malt tesisleri,
ç) Sigara fabrikaları.
24- Hayvansal ürünlerin üretimi ile ilgili projeler:
a) Hayvansal yağların üretimini yapan tesisler,
b) Su ürünleri işleme tesisleri,
c) Süt işleme tesisleri (5 ton/gün–50 ton/gün
kapasiteli),
ç) Kültür balıkçılığı projeleri (30 – 1.000 ton/yıl ),
d) Balık kuluçkahaneleri (40 milyon adet/yıl ve üzeri
yavru üretimi),
e) Büyükbaş (50 adet/gün ve üzeri) ve/veya Küçükbaş (300
adet/gün ve üzeri) hayvanların kesiminin yapıldığı tesisler,
f) Kanatlı hayvanların kesiminin yapıldığı tesisler
(10.000 adet/gün ve üzeri),
g) Rendering tesisleri.
25- Arazi kullanım vasfını değiştirmeyi amaçlayan
projeler:
a) Kullanım amacı değiştirilmeksizin tarım arazilerinin
yeniden yapılandırılması ile ilgili projeler, (500 hektar ve
üzeri)
b) İşlenmemiş veya yarı işlenmiş alanların, tarım ve
orman amacı ile kullanımını amaçlayan projeler, (500 hektar ve
üzeri)
c) Orman alanlarının başka amaçla kullanıma
dönüştürülmesi projeleri (500 hektar ve üzeri),
ç) Tarımsal amaçlı su yönetimi projeleri (1000 hektar ve
üzeri).
26- Hayvan Yetiştirme Tesisleri:
a) Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan besi tesisleri
(500–10000 adet büyükbaş, 1000–20000 adet küçükbaş kapasiteli),
b) Tavuk veya piliç yetiştirme tesisleri (Bir üretim
periyodunda 20.000 ile 60.000 adet arası tavuk, 30.000 ile
85.000 adet arası piliç veya eş değeri diğer kanatlılar),
c) Kürk Hayvanı Yetiştiriciliği yapılan tesisler (5000
adet/yıl ve üzeri),
ç) Domuz besi çiftlikleri (30 kg ve üzeri, 1.000 – 3.000
baş arası),
d) Dişi domuz üretim çiftlikleri (300 – 900 baş arası).
Ulaşım, altyapı ve kıyı yapıları
27- Alt yapı tesisleri:
a) Akarsu havzaları arasında su aktarma projeleri (EK-I’de
yer almayanlar),
b) Kıta içi suyollarının yapımı (EK-I’de yer
almayanlar),
c) Akarsu yataklarının düzenlenmesi (kuru dereler ve
mevsimsel akış gösteren dereler hariç),
ç) Limanlar, iskeleler, rıhtımlar (EK-I’de yer
almayanlar),
d) Balıkçı barınakları, römorkör barınakları,
e) Denizden 10.000 m2 ve üzerinde alan kazanılması
projeleri,
f) Erozyonla mücadele etmek için kıyılarda yapılan
çalışmalar ve kıyının değişimine neden olabilecek deniz
kenarında yapılan çalışmalar; dalgakıran, mahmuz, mendirek, set
vb. (bunların bakımı onarımı hariç),
g) Demiryolu hatları (EK-I’de yer almayanlar),
ğ) Demiryolu taşımacılığında kullanılan aktarma amaçlı
tesisler, demiryolu terminallerinin yapımı,
h) Tramvaylar, yükseltilmiş ve yeraltından geçen
demiryolu hatları, yolcu taşıma için kullanılan benzer hatlar
(metrolar, hafif raylı taşıma sistemleri, ve benzeri.),
ı) Havaalanları (Ek-I’de yer almayanlar),
i) İl yolları,
j) Dip tarama projeleri,
k) Çekek Yerleri (Yat ve teknelere karaya çekme, bakım,
onarım, konaklama, denize indirme hizmetleri sunan, tekne veya
24 m uzunluğa kadar yat imalatı yapan tesisler),
l) 1 milyon m3/yıl ve üzeri yeraltı suyu çıkarma veya
yeraltında depolama projeleri,
m) Su depolama tesisleri (göl hacmi 5 milyon m3 ve üzeri
baraj ve göletler),
n) Derin deniz deşarjı projeleri.
Enerji, turizm, konut
28- Kurulu gücü 0,5 MW ve üzeri olan nehir tipi
santraller.
29- 10 MW ve üzeri Rüzgâr enerji santralleri.
30- Jeotermal kaynağın çıkartılması ve jeotermal enerji
kullanan tesisler (Isı kapasitesi 5MWt-megawatt termal ve
üzeri).
31- Elektrik, gaz, buhar ve sıcak su elde edilmesi
ve/veya nakledilmesi için kurulan endüstriyel tesisler (10 MW ve
üzeri).
32- 154 kV üzeri gerilimdeki enerji iletim tesisleri (5
Km ve üzeri).
33- Toplu halde projelendirilen konutlar (200 konut ve
üzeri).
34- Turizm konaklama tesisleri (100 oda ve üzeri
oteller, tatil köyleri, turizm kompleksleri, ve benzeri.).
35- Eğitim kampusleri.
36- 50.000 m2 ve üzeri daimi kamp ve karavan alanları.
37- Temalı parklar (halkın eğlenmek amacı ile para
ödeyerek girdiği, geniş alanlara kurulu parklar).
38- Kayak alanları ve mekanik tesisler.
39- Arabalar ve motosikletler için kalıcı yarış ve test
sahaları.
40- Spor kompleksleri ve hipodromlar.
41- Golf tesisleri.
Madencilik
42- Madencilik projeleri
Ruhsat hukuku ve aşamasına bakılmaksızın;
a) Madenlerin çıkarılması (Ek-I’de yer almayanlar),
b) 5.000 m3/yıl ve üzeri kapasiteli blok ve parça
mermer, dekoratif amaçlı taşların çıkartılması, işlenmesi ve
yıllık 250.000 m2 ve üzeri kapasiteli mermer kesme, işleme ve
sayalama tesisleri,
c) 1.000.000 m3/yıl ve üzerinde metan gazının
çıkartılması ve depolanması,
ç) Karbondioksit ve diğer gazların çıkartıldığı,
depolandığı veya işlendiği 10.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli
tesisler,
d) 1 inci ve 2 nci grup madenlerin her türlü işleme
sokulması (kırma-eleme, öğütme, yıkama ve benzeri) Ek-I’de yer
almayanlar,
e) Cevher hazırlama veya zenginleştirme tesisleri (Ek-I’de
yer almayanlar).
43- 50.000 ton/yıl ve üzeri tuzun çıkarılması ve/veya
her türlü tuz işleme tesisleri.
44- Kömür işleme tesisleri
a) Havagazı ve kok fabrikaları,
b) Kömür briketleme tesisleri,
c) Kömür yıkama tesisleri.
45- Petrokok, kömür ve diğer katı yakıtların depolama,
sınıflama ve ambalajlama tesisleri (perakende satış birimleri
hariç).
46- Kireç fabrikaları ve/veya alçı fabrikaları.
47- EK-I’de yer alan projeler kapsamında bulunmakla
birlikte, yeni bir metot veya ürün denemek ve geliştirmek amacı
ile hazırlanan ve iki yıldan uzun süreli olmayan projeler.
EK- III
ÇEVRESEL ETKİ DEĞERLENDİRMESİ GENEL FORMATI
Başlık Sayfası:
Proje sahibinin adı, adresi, telefon ve faks numarası:
Projenin adı:
Proje için seçilen yerin adı, mevkii:
Raporu hazırlayan çalışma grubunun / kuruluşun adı,
adresi, telefon ve faks numaraları:
Raporun hazırlanış tarihi:
İçindekiler listesi:
Bölüm I: Projenin tanımı ve gayesi
Proje konusu yatırımın tanımı, ömrü, hizmet maksatları,
önem ve gerekliliği.
Projenin fiziksel özelliklerinin, inşaat ve işletme
safhalarında kullanılacak arazi miktarı ve arazinin
tanımlanması.
Önerilen projeden kaynaklanabilecek önemli çevresel
etkilerin genel olarak açıklanması (su, hava, toprak kirliliği,
gürültü, titreşim, ışık, ısı, radyasyon ve benzeri.)
Yatırımcı tarafından araştırılan ana alternatiflerin bir
özeti ve seçilen yerin seçiliş nedenlerinin belirtilmesi.
Bölüm II: Proje için seçilen yerin konumu
Proje yeri ve alternatif alanların mevkii,
koordinatları, yeri tanıtıcı bilgiler.
Bölüm III: Proje yeri ve etki alanının mevcut
çevresel özellikleri
Önerilen proje nedeniyle kirlenmesi muhtemel olan
çevrenin; nüfus, fauna, flora, jeolojik ve hidrojeolojik
özellikler, doğal afet durumu, toprak, su, hava, (atmosferik
koşullar) iklimsel faktörler, mülkiyet durumu, mimari ve
arkeolojik miras, peyzaj özellikleri, arazi kullanım durumu,
hassasiyet derecesi (EK-V’deki Duyarlı Yöreler listesi de
dikkate alınarak) ve yukarıdaki faktörlerin birbiri arasındaki
ilişkileri de içerecek şekilde açıklanması.
Bölüm IV: Projenin önemli çevresel etkileri ve
alınacak önlemler
1- Önerilen projenin aşağıda belirtilen hususlardan
kaynaklanması olası etkilerinin tanıtımı. (Bu tanım kısa, orta,
uzun vadeli, sürekli, geçici ve olumlu olumsuz etkileri
içermelidir.)
a) Proje için kullanılacak alan,
b) Doğal kaynakların kullanımı,
c) Kirleticilerin miktarı, (atmosferik şartlar ile
kirleticilerin etkileşimi) çevreye rahatsızlık verebilecek olası
sorunların açıklanması ve atıkların minimizasyonu.
2- Yatırımın çevreye olan etkilerinin
değerlendirilmesinde kullanılacak tahmin yöntemlerinin genel
tanıtımı.
3- Çevreye olabilecek olumsuz etkilerin azaltılması için
alınması düşünülen önlemlerin tanıtımı.
Bölüm V: Halkın katılımı
1- Projeden etkilenmesi muhtemel halkın belirlenmesi ve
halkın görüşlerinin çevresel etki değerlendirmesi çalışmasına
yansıtılması için önerilen yöntemler,
2- Görüşlerine başvurulması öngörülen diğer taraflar,
3- Bu konuda verebileceği diğer bilgi ve belgeler,
Bölüm VI: Yukarıda verilen başlıklara göre temin
edilen bilgilerin teknik olmayan bir özeti
Ekler: Çevresel etki değerlendirmesi başvuru dosyası
hazırlanmasında kullanılan ve çeşitli kuruluşlardan sağlanan
bilgi ve belgeler ile raporda kullanılan tekniklerden rapor
metninde sunulamayan aşağıdaki belgeler.
1- Proje için belirlenen yer ve alternatiflerinin varsa;
çevre düzeni, nazım, uygulama imar planı, vaziyet planı veya
plan değişikliği teklifleri
2- Yatırımcı için projesi ile ilgili olarak daha önceden
alınmış izin, onay, ruhsat veya ilgili kurumlardan alınmış
belgeler ve benzeri.
3- Proje için seçilen alana ilişkin arazi kullanım
durumu.
Notlar ve kaynaklar
Yeterlilik Belgesi Tebliği kapsamında çevresel etki
değerlendirmesi başvuru dosyası hazırlayan çalışma grubunun
tanıtımı:
Adı soyadı, mesleği, özgeçmişi, referansları ve rapordan
sorumlu olduğunu belirten imzası.
EK- IV
PROJE TANITIM DOSYASININ HAZIRLANMASINDA ESAS ALINACAK SEÇME
ELEME KRİTERLERİ
Başlık Sayfası:
Proje sahibinin adı, adresi, telefon ve faks numaraları:
Projenin adı:
Proje için seçilen yerin adı, mevkii:
Projenin tanımı ve gayesi:
Dosyayı hazırlayan çalışma grubunun / kuruluşun adı,
adresi, telefon ve faks numaraları:
Dosyanın hazırlanış tarihi:
1. Projenin özellikleri
Projenin özelliklerinde aşağıda verilen hususlar göz
önüne alınmalıdır
a) Projenin iş akım şeması, kapasitesi, kapladığı alan,
teknolojisi, çalışacak personel sayısı,
b) Doğal kaynakların kullanımı (arazi kullanımı, su
kullanımı, kullanılan enerji türü vb.),
c) Atık üretimi miktarı (katı, sıvı, gaz vb.) ve
atıkların kimyasal, fiziksel ve biyolojik özellikleri,
ç) Kullanılan teknoloji ve malzemelerden
kaynaklanabilecek kaza riski,
d) Projenin muhtemel çevresel etkilerine karşı alınacak
tedbirler.
2. Projenin yeri
Projeden etkilenmesi muhtemel alanın hassasiyeti
değerlendirilirken aşağıda verilen hususlar göz önünde
bulundurulmalıdır.
a) Mevcut arazi kullanımı ve kalitesi (tarım alanı,
orman alanı, planlı alan, su yüzeyi ve benzeri),
b) EK-V deki Duyarlı Yöreler listesi dikkate alınarak;
sulak alanlar, kıyı kesimleri, dağlık ve ormanlık alanlar, tarım
alanları, milli parklar, özel koruma alanları, nüfusça yoğun
alanlar, tarihsel, kültürel, arkeolojik ve benzeri önemi olan
alanlar, erozyon alanları, heyelan alanları, ağaçlandırılmış
alanlar, potansiyel erozyon ve ağaçlandırma alanları ile
16/12/1960 tarihli ve 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanun
gereğince korunması gereken akiferler.
3. Projenin ve yerin alternatifleri (proje
teknolojisinin ve proje alanının seçilme nedenleri)
Sonuçlar
Burada yapılan tüm açıklamaların özeti ile projenin
önemli çevresel etkilerinin sıralandığı ve alternatiflerin
karşılaştırıldığı genel değerlendirmesi yapılacaktır.
EKLER:
Proje için belirlenen yerin varsa; çevre düzeni, nazım,
uygulama imar planı, vaziyet planı veya plan değişikliği
teklifleri,
Proje alanı ve yakın çevresinin mevcut arazi kullanımını
değerlendirmek için; yerleşim alanlarının, ulaşım ağlarının,
enerji nakil hatlarının, mevcut tesislerin ve yönetmeliğin Ek-V
listesinde yer alan Duyarlı Yöreler Listesinde belirtilen diğer
alanların (proje alanı ve yakın çevresinde bulunması halinde)
yerlerine ilişkin verileri gösterir bilgiler 1/25000 ölçekli
hâlihazır harita (varsa çevre düzeni planı, yoksa topografik
harita) üzerine işlenerek kısaca açıklanması,
Proje alanının ölçekli jeoloji haritası bu harita
üzerinde yeraltı ve yerüstü sularının gösterimi ve alanın
depremsellik durumunun açıklanması.
Notlar ve Kaynaklar:
Yeterlilik Belgesi Tebliği kapsamında Proje Tanıtım
Dosyasını Hazırlayanların Tanıtımı:
Adı soyadı, mesleği, özgeçmişi, referansları ve dosyadan
sorumlu olduğunu belirten imzası.
EK- V
DUYARLI YÖRELER
Bu Yönetmelik kapsamında bulunan projelere ilişkin
yapılacak çalışmalar sırasında başvurulması gereken mevzuatın
dökümü aşağıda yer almaktadır. Mevzuatta olabilecek
değişiklikler bu bölümün ayrılmaz bir parçasıdır.
1. Ülkemiz mevzuatı uyarınca korunması gerekli
alanlar
a) 9/8/1983 tarihli ve 2873 sayılı Milli Parklar
Kanunu’nun 2 nci maddesinde tanımlanan ve bu Kanunun 3 üncü
maddesi uyarınca belirlenen "Milli Parklar", "Tabiat Parkları",
"Tabiat Anıtları" ve "Tabiat Koruma Alanları",
b) 1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu
uyarınca Çevre ve Orman Bakanlığı’nca belirlenen "Yaban Hayatı
Koruma Sahaları ve Yaban Hayvanı Yerleştirme Alanları",
c) 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 3 üncü maddesinin birinci
fıkrasının "Tanımlar" başlıklı (a) bendinin 1, 2, 3 ve 5 inci
alt bentlerinde "Kültür Varlıkları", "Tabiat Varlıkları", "Sit"
ve "Koruma Alanı" olarak tanımlanan ve aynı kanun ile 17/6/1987
tarihli ve 3386 sayılı Kanunun (2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma Kanunu’nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi
ve Bu Kanuna Bazı Maddelerin Eklenmesi Hakkında Kanun) ilgili
maddeleri uyarınca tespiti ve tescili yapılan alanlar,
ç) 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu
kapsamında olan Su Ürünleri İstihsal ve Üreme Sahaları,
d) 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’nin 17, 18, 19 ve 20
nci maddelerinde tanımlanan alanlar,
e) 2/11/1986 tarihli ve 19269 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliği’nin 49 uncu
maddesinde tanımlanan "Hassas Kirlenme Bölgeleri",
f) 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 9
uncu maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu tarafından "Özel Çevre
Koruma Bölgeleri" olarak tespit ve ilan edilen alanlar,
g) 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu’na
göre koruma altına alınan alanlar,
ğ) 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu
uyarınca orman alanı sayılan yerler,
h) 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu gereğince
yapı yasağı getirilen alanlar,
ı) 26/1/1939 tarihli ve 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı
ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanunda belirtilen
alanlar,
i) 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununda
belirtilen alanlar,
j) 17/5/2005 tarihli ve 25818 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren Sulak Alanların Korunması
Yönetmeliği’nde belirtilen alanlar.
2. Ülkemizin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler
uyarınca korunması gerekli alanlar
a) 20/2/1984 tarihli ve 18318 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren "Avrupa’nın Yaban Hayatı ve Yaşama
Ortamlarını Koruma Sözleşmesi" (BERN Sözleşmesi) uyarınca koruma
altına alınmış alanlardan "Önemli Deniz Kaplumbağası Üreme
Alanları"nda belirtilen I. ve II. Koruma Bölgeleri, "Akdeniz
Foku Yaşama ve Üreme Alanları",
b) 12/6/1981 tarih ve 17368 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren "Akdeniz’in Kirlenmeye Karşı
Korunması Sözleşmesi" (Barcelona Sözleşmesi) uyarınca korumaya
alınan alanlar,
ı) 23/10/1988 tarihli ve 19968 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan "Akdeniz’de Özel Koruma Alanlarının Korunmasına Ait
Protokol" gereği ülkemizde "Özel Koruma Alanı" olarak
belirlenmiş alanlar,
ıı) 13/9/1985 tarihli Cenova Bildirgesi gereği seçilmiş
Birleşmiş Milletler Çevre Programı tarafından yayımlanmış olan
"Akdeniz’de Ortak Öneme Sahip 100 Kıyısal Tarihi Sit" listesinde
yer alan alanlar,
ııı) Cenova Deklerasyonu’nun 17. maddesinde yer alan
"Akdeniz’e Has Nesli Tehlikede Olan Deniz Türlerinin" yaşama ve
beslenme ortamı olan kıyısal alanlar,
c) 14/2/1983 tarihli ve 17959 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren "Dünya Kültür ve Tabiat Mirasının
Korunması Sözleşmesi"nin 1. ve 2. maddeleri gereğince Kültür
Bakanlığı tarafından koruma altına alınan "Kültürel Miras" ve
"Doğal Miras" statüsü verilen kültürel, tarihi ve doğal alanlar,
ç) 17/5/1994 tarihli ve 21937 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren "Özellikle Su Kuşları Yaşama Ortamı
Olarak Uluslararası Öneme Sahip Sulak Alanların Korunması
Sözleşmesi" (RAMSAR Sözleşmesi) uyarınca koruma altına alınmış
alanlar.
d) 27/7/2003 tarihli ve 25181 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanarak yürürlüğe giren Avrupa Peyzaj Sözleşmesi.
3. Korunması gereken alanlar
a) Onaylı Çevre Düzeni Planlarında, mevcut özellikleri
korunacak alan olarak tespit edilen ve yapılaşma yasağı
getirilen alanlar (Tabii karakteri korunacak alan, biogenetik
rezerv alanları, jeotermal alanlar ve benzeri),
b) Tarım Alanları: Tarımsal kalkınma alanları, sulanan,
sulanması mümkün ve arazi kullanma kabiliyet sınıfları I, II,
III ve IV olan alanlar, yağışa bağlı tarımda kullanılan I. ve II.
sınıf ile, özel mahsul plantasyon alanlarının tamamı,
c) Sulak Alanlar: Doğal veya yapay, devamlı veya geçici,
suların durgun veya akıntılı, tatlı, acı veya tuzlu, denizlerin
gel-git hareketinin çekilme devresinde 6 metreyi geçmeyen
derinlikleri kapsayan, başta su kuşları olmak üzere canlıların
yaşama ortamı olarak önem taşıyan bütün sular, bataklık sazlık
ve turbiyeler ile bu alanların kıyı kenar çizgisinden itibaren
kara tarafına doğru ekolojik açıdan sulak alan kalan yerler,
ç) Göller, akarsular, yeraltı suyu işletme sahaları,
d) Bilimsel araştırmalar için önem arz eden ve/veya
nesli tehlikeye düşmüş veya düşebilir türler ve ülkemiz için
endemik olan türlerin yaşama ortamı olan alanlar, biyosfer
rezervi, biyotoplar, biyogenetik rezerv alanları, benzersiz
özelliklerdeki jeolojik ve jeomorfolojik oluşumların bulunduğu
alanlar. |
Çed ve Planlama
Şubesi
